‘Wie is de mol?’ is voor extraverte mensen

van tolEen bijzondere aflevering van ‘Wie is de mol?’ dit weekend. Deelnemer Jean-Marc van Tol verliet het spel op eigen initiatief. Volledig uitgeput na drie slapeloze nachten als gevolg van de emotionele achtbaan die het spel nu eenmaal is. Een klassiek geval van overprikkeling. Jean-Marc van Tol is een introvert persoon die zich waagde aan een spel dat nu eenmaal beter bij extraverten past. Hij kwam zichzelf tegen en maakte uiteindelijk de enige verstandige keuze. Meer informatie

Advertenties

Ga de straat op tegen de Sleepwet!

OpstandHij behoeft eigenlijk geen introductie meer: de Sleepwet. En hij gaat er hoe dan ook komen, zei Sybrand Buma onlangs. En ja, er is niets wat de komst van de wet kan voorkomen, die wet die iedere Nederlander tot potentiële verdachte maakt en die de overheid grote bevoegdheden geeft om onze privacy teniet te doen. Een referendum is in Nederland weinig meer dan raadgevend. Willen we deze wet echt stoppen, dan moeten we uit de luie stoel, de straat op. Geen georganiseerd protest, nee, een absolute volksopstand is het enige waarmee we de regering kunnen dwingen af te zien van deze wet.  Meer informatie

Vaccinatieplicht is een noodzakelijk kwaad

Prik-300x168Antivaccinatiedrammers konden me altijd al woest maken, maar sinds ik zelf vader ben, is dat alleen maar erger geworden. Met hun pseudowetenschappelijk geneuzel over vermeende gevaren van de prikjes verlagen ze zich tot stemmingmakerij waar een groeiend aantal mensen vatbaar voor lijkt te zijn.Vaccinatieweigeraars zijn onverantwoordelijke egoïsten die zich laten leiden door kinderachtige denkfouten. Ze zijn een keerzijde van de moderne vrije samenleving. Ze eisen rechten op voor zichzelf (gebracht als ‘recht van mijn kind’), zonder de last van verantwoordelijkheid te willen dragen. Wel lusten, geen lasten. Ik zie geen andere oplossing dan vaccinatieplicht om de ellende van een epidemie te voorkomen. Meer informatie

Hoe blijft mij het scheidingshuis bespaard?

valentijnsgedoe2Bijzonder fascinerende column onlangs in de Volkskrant, van schrijfster Elke Geurts. Manlief verlaat haar en de kinderen en iedere poging om hem van gedachten te doen veranderen mislukt. Ze wonen in IJburg, het reservaat voor ‘geslaagde’ mensen, waar echtscheidingen zo gewoon zijn dat er een heus scheidingshuis is om ontheemde ex-echtelieden op te vangen. Wat begint als een sprookje dooft abrupt, in de ogen van de schrijfster. Ik sta na één jaar huwelijk nog in de beginfase en vraag me of ik iets kan doen om over twintig jaar niet in hetzelfde schuitje te zitten. En zo ja: wat dan? Meer informatie